Van Ostadestraat 33 IV (Aris Bremer) komedie 3 v, 1 m

Titel: Van Ostadestraat 33 IV
Auteur: Aris Bremer
Genre: Komedie
Speelgroep: 3 vrouwen, 1 man
Speelduur: ca 50 min.
Decor: Zolderkamer met raam, overloop
Uitgave: De Toneelcentrale nr. 1145
(winnende eenakter schrijfwedstrijd NHCA 1990)

Korte inhoud:
Roos gaat in de stad studeren en heeft woonruimte gevonden.

Deze dag neemt zij haar ouders mee vierhoog de trap op om ze van de geschiktheid van de zolderkamer te overtuigen. Vooral het hoge grote raam vindt zij plezierig. Moeder Inge echter schrikt van de kale ruimte en ergert zich aan de nog aanwezige spullen van een vorige bewoner. En het is er vuil, vindt ze.

Vader Paul onderzoekt de kwaliteit van de elektrische bedrading op brandgevaar, maar is in gedachte op de zaak. Juist die dag zou hij er een beslissing vallen over promoties. Hij is dan ook blij dat er een telefoontoestel op de overloop hangt. Hij is bereikbaar.

Inge en Roos ruziën over de inrichting, terwijl Paul alvast wat spullen naar boven haalt. De verkeerde natuurlijk. Inge zal het wel even regelen en struikelt de trap af. Van beneden roept de hospita dat er telefoon voor meneer is. De berichten maken hem bezorgd. Roos probeert hem op te beuren zoals hij vroeger met haar deed.

Ans, de hospita, brengt thee. Roos gaat haar moeder helpen. Paul hoort een triest verhaal over de vorige bewoner, een depressieve violist, die inmiddels overleden is. Ans heeft een relatie met hem gehad, dat is wel duidelijk, ze heeft zijn viool geërfd.

Paul wil zijn dochter laten zien wat zij bij brand moet doen. Hij klimt uit het raam de goot in. Op dat moment is er weer telefoon van de zaak en Inge neemt die aan. Ze vertelt haar doodnerveuze man dat niet hij maar zijn collega tot chef is benoemd. Pauls wereld stort in en hij weigert weer binnen te komen. Inge en Roos raken in paniek en verwijten vliegen over en weer. Maar wat is Paul van plan?

Ans stormt de kamer in en rukt hem resoluut naar binnen. Daar scheldt zij hem uit voor alles wat lelijk is. Inge neemt Roos mee naar beneden. Bij zo’n mens en in zo’n kamer laat je je dochter niet wonen. Ans bekent Paul dat haar violist destijds uit dat raam was gesprongen. Paul vertelt haar van zijn teleurstellingen. Op haar advies belt hij de zaak en lucht eens lekker zijn hart.

Om zichzelf te hervinden huurt hij de kamer. Ans geeft hem de viool van haar violist als gebaar van vriendschap.

Personen:

Roos: eerstejaars studente
Inge: haar moeder
Paul: haar vader
Ans: de hospita

Pers- en andere reacties:

NHCA schrijfwedstrijd juryrapport prijswinnaars mrt ’90
………is vooral een leuke eenakter met een evenwichtige dramatische lijn………de dialogen zijn levendig en humoristisch. De situatie van een meisje dat voor het eerst op kamers gaat is herkenbaar en bezit goede spelmogelijkheden………

Tableau mei ’90
………viel vooral op doordat een voor velen herkenbare situatie, namelijk die van een meisje
dat voor het eerst op kamers gaat, dramatisch goed wordt uitgewerkt in een levendige en humoristische dialoog………

Skript dec ’90 artikel Nieuwe Oogst
………wat als een komisch stuk begint, krijgt een wrange wending en eindigt schrijnend………

Schager Courant okt ’01 TV OZOS
—Het spel gaat over de treurnis van mensen, die elkaar niet verstaan. De verhaallijn kent vele verrassende momenten. — Al met al een leuke opvoering van een heel aardig geschreven stuk.