Vier (Monologen) Keet- Puin- Raam- Blik (Aris Bremer) monologen over leven en dood

Titel: Vier (Keet, Raam, Puin, Blik)
Auteur: Aris Bremer
Genre: Vier monologen over thema Dood en Leven
Speelduur: ieder ca 20 min.
Uitgave: 2004, Vink nr. 413
tel 0725112407;
info@toneeluitgeverijvink.nl
België:      via Toneelfonds J. Janssens  te Antwerpen
tel +32 (0)3 3664400  info@toneelfonds.be

Korte inhoud:

KEET
hoe een oudere voorman zich openhartig maar ongehoord uit over alles wat hem ziek maakt

“Arbeidsvitaminen” op de achtergrond. De deur van de keet zwaait open, de muziek klinkt luid. Joop komt binnen, sluit de deur en zet zijn etenstas op tafel.

….. Weet jij waarom wij ons haar lieten groeien? Dat was een soort protest. Tegen die kale neten die aan de touwtjes trokken. Wij wilden de maatschappij veranderen. Wij stonden ergens voor. Jullie niet. Jullie hangen. Wij hadden een standpunt. Jullie willen een hangplek…..

BLIK
hoe een jonge vrouw haar rouw verwerkt door af te rekenen met de bizarre hobby van haar overleden man

Een rits in het tentdoek gaat open. Een hand voelt of het nog regent. Cora worstelt zich naar buiten. Haar blote voeten zoeken instappers. Tijdens haar monoloog eet zij meerdere blikken leeg.

….Ons huis was dus vol blik. Je zal een man trouwen die blikken gaat sparen! Weet u, het begint met een vitrine, in de woonkamer, en het eindigt ermee dat je van onder tot boven je kont niet meer kan keren vanwegen het blik. Rond, vierkant, hoog, laag, oud, nieuw……

RAAM
hoe een schilder hoog op de steiger wanhopig probeert een jonge vrouw van een wanhoopsdaad af te houden

Job zet gereedschap en radiootje op het steigerplateau voor hij er zelf op klimt. Hij zet een zender met populaire muziek luid aan. Hij neemt gereedschap en posteert zich voor het dichte raam. Dan kijkt hij naar binnen. Hij schrikt hevig, bonst op het raam.

….. Misschien komt-ie terug. Wie weet. Straks staat hij zomaar weer voor je neus. Dat kan toch? Dat hij je mist. Vreselijk mist. Dat-ie denkt, wat ben ik toch een stomme klootzak! Stel je voor dat hij dat denkt en hij komt terug en hij vindt jou hier. Met zijn mes. En jij hebt het net gedaan. Dat hij je zo vindt. Dat zou je toch niet willen?

Dat wil je wel…..

PUIN
de dromen en daden van een jonge vrouw in een door
burgeroorlog verscheurd land

De jonge vrouw, Tanna, zoekt een plek om uit het zicht van anderen uit te kunnen rusten. Haar kleren zijn gehavend, haar lijf is vuil, vol schrammen en builen. Ze klemt een forse doos in haar armen. Ze gaat zitten, buiten adem, leunend tegen de stenen muur. Ze zet het pak tussen haar benen. Ze bekijkt en betast het. Dan kijkt ze op.

…..Zullen we een luik opendoen straks? Het kleine luik daar hoog. Zodat de avondzon op de glazen valt. Zodat de wijn fonkelt. Jij trekt een broek aan. Ja, voor deze gelegenheid trek jij je krijtstreepbroek aan. Jawel, die lege pijpen dat geeft toch niks. We leggen ze gewoon in een knoop….

    Reacties zijn gesloten.